Journey with Autism: Examining Experiences of Parents about Education of Their Children with Autism

Abstract

The aim of this study is to investigate views and experiences of parents who have children with autism in terms of their education and personal development. Study group consists of nine parents who live in Trabzon city and who have children with autism. In this research phenomenology method within the qualitative research approach was adopted. Data was collected with a semi-structured interview form which was developed by researchers. Obtained data was analyzed by employing content analysis method within the framework of descriptive analysis approach. According to findings of the study, parents point out that their children are diagnosed with autism at the ages of 2 and 4 generally. Results show that parents did not have any interest and knowledge about autism until they faced with it. It was revealed that parents were so sad and not accepted that their child had autism at the beginning but in later times they had to accept the situation. Parents explained that during part-time inclusive education, their children were not accepted by other parents and wanted to be excluded from the normal children in the class. According to findings, parents think that approach of Turkish society to children with autism is not at desired level and awareness activities about autism is still not sufficient. Participant parents suggest that education should be provided for their children by professionals not only by general teachers. At the end of the study some recommendations were made to improve the awareness of parents about autism.Bu araştırmanın amacı, otizmli çocuğa sahip ebeveynlerin çocuklarının gelişim veeğitim süreçlerinde yaşadıkları durumlara yönelik görüşlerini incelemektir. Araştırmanınçalışma grubunu Trabzon’da yaşayan ve ulaşılabilen otizmli çocuğa sahip dokuz aileoluşturmaktadır. Araştırmada nitel yaklaşım benimsenmiş olup araştırma fenomonolojikyöntemle yürütülmüştür. Verilerin elde edilmesinde araştırmacılar tarafından hazırlanan yarıyapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler betimsel analiz kapsamında içerik analiziile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre çocuklara otizm tanısının genellikle 2 ve 4 yaşarası konulduğu, ailelerin ilk karşılaştıklarında otizmle ilgilerinin oldukça yetersiz olduğu,ailelerin durumu öğrendiklerinde ilk önce üzüldükleri ve kabullenmedikleri daha sonra isekabullenmek zorunda kaldıkları, yarı zamanlı kaynaştırma eğitimi sırasında çocukların diğerveliler tarafından dışlandıkları, çocuklarına gerekli eğitimi alanda uzman öğretmenlerinvermelerini istedikleri, toplumun otizmli çocuklara yaklaşımının genelde çok iyi olmadığısonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma sonunda otizm konusunda ailelerin bilinçlendirilmesineyönelik bazı öneriler sunulmuştur.