Dijital Öykü Geliştirmede StoryboardThat Aracının Sürece Etkisi: Medya Okuryazarlığı Örneği

Abstract

Bu çalışmada medya okuryazarlığı konusunda dijital öykü geliştirirken, üretim sürecinde geleneksel çizimler ile bir Web 2.0 aracı olan StoryboardThat aracı kullanımının, geliştirilen öykülerin nitelik ve niceliklerine etkisi araştırılmıştır. Araştırmada kullanılan yöntem karma araştırma desenlerinden gömülü desendir. Araştırmanın çalışma grubunu çocuk gelişimi programında öğrenim gören 56 önlisans (28 deney, 28 kontrol) öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmadan elde edilen nicel veriler dereceli puanlama anahtarı kullanılarak, nitel veriler ise içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda dijital öykü geliştirme sürecinde Web 2.0 aracı kullanan deney grubu öğrencilerinin, kontrol grubu öğrencilerine kıyasla geliştirdikleri dijital öyküleri daha nitelikli, detaylı ve fazla sayıda karakter gözünden ve katılımcı kahraman bakış açısıyla geliştirdikleri belirlenmiştir. Ayrıca Web 2.0 araçları kullanılarak hazırlanan dijital öykülerde öğrencilerin daha fazla mesaja odaklandıkları, geleneksel yöntem ile hazırlanan dijital öykülerde ise görsellere odaklanıldığı tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında gerçek yaşam tecrübelerinin aktarılabileceği konularda dijital öykünün özellikle empati noktasında etkili olduğu söylenebilir.In this paper, the effect of using traditional drawings and StoryboardThat tool, which is a web 2.0 tool for visual preparation, on the quality and quantity of the stories developed in the digital storytelling development process on media literacy was investigated. Embedded design of mixed methods designs were used in this study. The study group of the research consists of 56 associate degree (28 experimental, 28 control) students from a child development program. The content analysis method was used to analyze the qualitative data and rubric was used to analyze the quantitative data. The findings indicate that the experimental group students who used Web 2.0 tools in the visual preparation process used more characters, hero perspective in their stories and their average scores were higher in all elements in the development process compared to the control group students. In addition to, it was determined that students focused more on the message in the dijital storytelling prepared using Web 2.0 tools, and they focused on the visuals in the dijital storytelling prepared with the traditional method. It can be said that, dijital storytelling is effective on subjects where real life experiences can be conveyed, especially at the point of empathy.