Ahmed Adnan Saygun'un Türk Halk Müziği Danslarından Etkilenerek Bestelediği 'Demet Süiti' Solo Keman Yapıtının Analizi

Abstract

Cumhuriyet döneminde Türkiye'nin kültürel yapısını yeniden inşa etme sürecinde müzik politikaları da önemli bir yere sahipti. Bu dönemde, müzik politikalarının belirlenmesi ve uygulanması için çeşitli adımlar atılmıştır. Sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel alanlarda yapılan birçok reform ve kurumsal değişiklik gibi, müzik politikaları da Batılılaşma sürecinin bir parçası olarak şekillenmiştir. Türk müziğinin öğretilebilir ve sistematik bir yapıya kavuşturulması amacıyla Türkiye Cumhuriyeti Devleti, yetenekli gençleri Avrupa'nın önde gelen müzik eğitim kurumlarına göndermiştir. Bu, Türk müziğinin evrimi açısından büyük bir öneme sahiptir ve bu gençler I. Kuşak Türk bestecileri olarak tanımlanmışlardır. Ahmed Adnan Saygun, Necil Kazım Akses, Cemal Reşit Rey, Hasan Ferit Alnar ve Ulvi Cemal Erkin gibi bu besteciler, çağdaş Türk müziğinin gelişimine büyük katkılarda bulunmuşlardır. Türk Beşleri olarak anılan bu besteciler, Türk kültürünün zengin çeşitliliğinden ilham almış ve Türk müziğine yeni bir perspektif getirmişlerdir. Özellikle Ahmed Adnan Saygun, yurtdışındaki müzik eğitiminin ardından Türk ve Batı müziğini birleştirerek pek çok eser üretmiştir. Aynı zamanda etnomüzikolog ve araştırmacı kimliği ile 'Çok Sesli Türk Müziği'ne hem sanatsal hem de bilimsel anlamda büyük katkılarda bulunmuştur. Tezin merkezine aldığı 'Demet Süiti' Saygun'un Türk müziği ile olan ilişkisini yansıtan önemli bir eserdir. Bu süitte, Türk motifleri ve makamları sıkça kullanılmış, hem Batı hem de Türk müziği öğeleri ustaca birleştirilmiştir. Saygun, eser içinde birçok farklı makamı kullanmış ve bu makamları başarılı bir şekilde Batı müziği ile entegre etmiştir. Bestecinin Demet süitinde kullandığı makamlar detaylı bir şekilde incelenerek tezin analiz bölümünde sunulmuştur.During the early years of the Turkish Republic, music policies held a significant place in reshaping Turkey's cultural landscape. In this period, various steps were taken to define and implement music policies, much like the numerous socio-economic and socio-cultural reforms and institutional changes. These music policies were shaped as part of the Westernization process. To make Turkish music teachable and systematic, the Republic of Turkey sent talented young individuals to some of Europe's leading music education institutions. This initiative holds great importance in the evolution of Turkish music, and these young individuals are referred to as the First Generation Turkish composers. Composers such as Ahmed Adnan Saygun, Necil Kazım Akses, Cemal Reşit Rey, Hasan Ferit Alnar, and Ulvi Cemal Erkin made substantial contributions to the development of contemporary Turkish music. Known as the 'Turkish Five,' these composers drew inspiration from the rich diversity of Turkish culture and introduced a new perspective to Turkish music. Ahmed Adnan Saygun, in particular, created numerous works that combined Turkish and Western music after receiving music education abroad. He also played a significant role in 'Polyphonic Turkish Music' as both a composer and an ethnomusicologist. The central focus of this thesis, the 'Demet Suite,' is an important piece reflecting Saygun's relationship with Turkish music. In this suite, Turkish motifs and maqams are frequently used, expertly merging elements of both Western and Turkish music. Saygun employed various maqams within the composition and successfully integrated these maqams with Western music. The maqams that the composer employed in the Demet suite were thoroughly investigated and presented in the thesis'analysis section.