Genç ve Yetişkinlerde Yardımseverlik ve Dindarlık

Abstract

Yardımseverlik, insanlar arasında sevgi ve kardeşlik duygularını geliştiren ahlaki bir erdemdir. Yardımseverlik aynı zamanda diğerlerine karşı görevlerini yapmış olmanın neden olduğu tatmin duygusu yaşatarak, öz saygıyı geliştirerek, bireyleşme eğiliminden uzaklaştırarak ruh sağlığına olumlu katkı sağlamaktadır. Bireylerde yardımseverlik eğilimini geliştiren olgulardan birisi dindir. İlahi ve dünyevi dinlerde yardımseverlik ve diğer toplum yanlısı davranışlar tavsiye edilmektedir. Bu çalışmada yardımseverlik ve dini tutum arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi Trabzon’da ikamet eden değişik yaş ve meslek gruplarından 580 bireyden oluşturmaktadır. Araştırmada ölçme araçları olarak Yardımseverlik Ölçeği ve Dini Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle bazı demografik değişkenler ile yardımseverlik ve dini tutum arasındaki ilişkilere bakılmış, daha sonra yardımseverlik ile dini tutum arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Elde edilen verilerin analizi sonucunda şu sonuçlara ulaşılmıştır. Kadınların yardımseverlik düzeyi erkeklerinkinden anlamlı derecede daha yüksektir. Yaş, medeni durum ve meslek ile yardımseverlik arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Yaş, medeni durum ve meslek ile dini tutum arasında ise anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Dini tutum ile yardımseverlik arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Araştırma yardımseverlik eğilimi üzerinde dinin önemli bir etkisinin olduğunu ortaya koymuştur.Helpfulness is a moral virtue that fosters feelings of love and brotherhood among people. At the same time, helpfulness contributes positively to mental health by providing a sense of satisfaction caused by having done their duty towards others, improving self-esteem, and avoiding the tendency to individualization. Religion is one of the most important phenomena that develop the tendency of benevolence in individuals. Charity and other pro-social behavior are recommended in divine and secular religions. In this study, the relationship between helpfulness and religiosity was examined. The sample of the research consists of 580 individuals from different age and occupation groups residing in Trabzon. Helpfulness Scale and the Religious Attitude Scale were used as measurement tools in the research. In the research, first of all, the relations between some demographic variables and helpfulness and religious attitude were examined, then the relations between benevolence and religious attitude were examined. As a result of the analysis of the data obtained, a positive relationship was determined between religious attitude and helpfulness. In the study, it was also determined that the level of helpfulness of women was significantly higher than that of men. The research revealed that religion has a significant effect on the helpfulness tendency.