Öğrenme Güçlüğü Olan Öğrencilere Yönelik Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nde Farklılaştırma ve Bireyselleştirme Görüşleri

Abstract

Bu araştırmanın amacı, sınıfında öğrenme güçlüğü tanılı kaynaştırma öğrencisi bulunan fen bilgisi öğretmenlerinin farklılaştırılmış ve bireyselleştirilmiş öğretim uygulamalarına ilişkin görüşlerini incelemektir. Nitel araştırma deseninde yapılandırılan çalışmada, veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Katılımcılar, öğrenme güçlüğü tanılı öğrencilere eğitim veren ortaokul 5. sınıf düzeyindeki maarif modeli uygulayan fen bilgisi öğretmenlerinden amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiştir. Veriler, yansıtıcı tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiş ve öğretmen görüşleri temalar hâlinde raporlanmıştır. Bulgular, öğretmenlerin öğretimde farklılaştırmaya yönelik bireysel farklılıkları dikkate alma eğiliminde olduklarını, buna karşın sistematik farklılaştırma ve bireyselleştirme stratejilerine yönelik bilgi ve uygulama düzeylerinin sınırlı olduğunu ortaya koymuştur. Öğretmenlerin Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) bağlamında uygulamalara yönelik eğitim ve destek ihtiyacı içinde oldukları belirlenmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, öğretmen eğitiminin içerik ve uygulama boyutlarında güçlendirilmesine yönelik önerilere yer verilmiştir.The aim of this study is to examine the views of science teachers who have students with learning disabilities in their classrooms regarding differentiated and individualized instructional practices. The study was designed as qualitative research, and data were collected through a semi-structured interview form. Participants were selected using a purposive sampling method among fifth-grade science teachers who implement the Türkiye Century Maarif Model and provide education to students with learning disabilities. The data were analysed using reflective thematic analysis, and the teachers' views were reported under relevant themes. The findings revealed that teachers tend to consider individual differences in instruction. However, their knowledge and implementation of systematic differentiation and individualization strategies are limited. It was also found that teachers need training and support to effectively implement practices within the framework of the Türkiye Century Maarif Model. Based on the findings, recommendations are provided to strengthen the content and practical components of teacher education.