Investigation of the Effect of Team Athletes’ Life Skills on Coping with Sportive Problems: A Cross-Sectional Study

Abstract

Objective: Problems can encountered in sports and the process of cop ing with these problems can be affected by l ife skills. Therefore, it was aimed to examine the effect of team athletes' life skills on the process of coping with sportive problems. Material and Meth- ods: Ninety-five people [69 (72.6%) men, median age 23 years] doing active team sports were included in the study. The soc iodemographic characteristics of the participants, their physical activity levels (Cooper Questionnaire), life skills (Life Skills Scale for Sport), and the process of coping with problems (Athlet ic Coping Skills Inventory-28) were evaluated online with the forms created.Results: The coping process of the male participants in the study was higher than the females (p=0.044). It was determ ined that those w ith very good general well-be ing (p<0.001), those with high physical activity levels (p=0.020), and those who didn’t have a sportsinjury (p=0.029) had high life skills. Life skills and the process of cop ing with problems d id not d iffer according to sports branch, educational status, and body mass index (p>0.05). In ad- dition, cop ing process was weakly assoc iated w ith age of sports (r=0.243), license period (r=0.290), number of weekly training sessions (r=0.220), while life skill was only weakly associated with the number of weekly training sessions (r=0.251). Conclusion: We think that gen- eral well-be ing of team athletes, phys ical act ivity level, prevent ion against injuries are important in improving their life skills, and that in- creasing life skills independently of team sports branch and related fac- tors can positively change the process of coping with problems.Amaç: Sporda sorunlarla karşılabilmekte ve bu sorunlarla başa çıkma süreci yaşam becerisinden etkilenebilmektedir. Bu do ğrultuda takım sporcularının yaşam becerilerinin, sportif sorunlarla başa çıkma sürecine etkisinin incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Ça- lışmaya, aktif takım sporu yapan 95 k işi [69 (%72,6) erkek, medyan yaş 23 yıl] dâhil edildi. Katılımcıların sosyodemografik özellikleri, fi- ziksel aktivite düzeyleri (Cooper Anketi), yaşam becerileri (Sporun Yaşam Becer ilerine Etk isi Ölçeği) ve sorunlarla ba şa ç ıkma sürec i (Sportif Sorunlarla Ba şa Çıkma Becerileri Envanteri-26) oluşturulan formlar ile çevrim içi olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmadaki erkek katılımcıların sorunlarla başa çıkma süreci kadınlardan daha yük- sekti (p=0,044). Genel iyilik hâli çok iyi olanların (p<0,001), fiziksel aktivite düzeyi yüksek olanların (p=0,020), spora yönel ik yaralanma geçirmemiş olanların (p=0,029) yaşam becerisinin yüksek olduğu sap- tandı. Yaşam becerisi ve sorunlarla başa çıkma süreci spor branşı, eği- tim durumu, beden kitle indeksine göre değişiklik göstermedi (p>0,05). Ayrıca başa çıkma süreci ile spor yaşı (r=0,243), lisans süresi (r=0,290), haftalık antrenman sayısı (r=0,220) zayıf düzeyde ilişkiliyken, yaşam becerisi ise sadece haftalık antrenman sayısı ile (r=0,251) zayıf ilişkili bulundu. Sonuç: Takım sporcularının genel iyilik hâli, fiziksel aktivite düzeyi, yaralanmalara karşı korunmasının yaşam becerilerini iyileştir- mede önemli olduğunu, takım spor bran şı ve ilişkili faktörlerden ba- ğımsız olarak yaşam becerilerinin artırılmasının sorunlarla başa çıkma sürecini olumlu yönde değiştirebileceğini düşünmekteyiz.