Akut Apendisit Şüpheli Hastaların Değerlendirmesinde Düşük Radyasyon Dozlu ve Kontrastsız Tomografinin Tanısal Değeri

Abstract

Introduction: As the use of computed tomography (CT) in the diagnosis of acute appendicitis has become increasingly widespread, reducing unnecessary radiation exposure has gained priority. This study investigated whether low-dose non-enhanced CT (LD-NECT) preserves diagnostic accuracy without contrast exposure compared with standard-dose contrast-enhanced CT (SD-CECT), while also evaluating potential dose reduction. Materials and Methods: We retrospectively analyzed 472 adult patients evaluated for suspected appendicitis and grouped them as LD-NECT or SD-CECT. The reference standard was histopathology for operated patients and the final clinical diagnosis at 10-day follow-up for those managed non-operatively. The primary outcome was non-inferiority of LD-NECT versus SD-CECT for diagnostic accuracy, with a prespecified non-inferiority margin (Δ) of −10 percentage points. Sensitivity, specificity, and accuracy were calculated with 95% confidence intervals. Secondary outcomes included the negative appendectomy rate and radiation exposure, quantified by DLP (mGy·cm). Results: Sensitivity was 100% in both arms (FN=0). Specificity was 95.9% for LD-NECT and 87.2% for SD-CECT (Fisher p=0.155). Accuracy was 97.5% vs 94.8%; the difference was +2.7 percentage points (95% CI −6.3 to +10.1), meeting the non-inferiority criterion. Radiation was significantly lower with DD-NECT: estimated effective dose 4.82 vs 11.28 mSv; median DLP 283.81 vs 664.07 mGy·cm (p<0.001). Conclusion: Compared with SD-CECT, LD-NECT avoids contrast-related risks, substantially reduces radiation exposure, and preserves diagnostic performance. These findings support the safe use of LD-NECT for patients requiring CT evaluation for suspected appendicitis.GİRİŞ: Akut apendisit tanısında bilgisayarlı tomografi yaygınlaşırken, gereksiz radyasyonun azaltılması öncelik kazanmıştır. Bu çalışmada düşük radyasyon dozlu kontrastsız tomografi (DD-NEBT)' nin, standart radyasyon dozlu kontrastlı tomografi (SD-CEBT) ile karşılaştırıldığında kontrast maruziyeti olmadan tanısal doğruluğu koruyup korumadığı ve doz kazancı araştırıldı. Gereç-Yöntem: Apendisit şüphesiyle değerlendirilen 472 erişkin olgu retrospektif olarak incelendi ve DD-NEBT, SD-CEBT olarak gruplandı. Apendisit tanısı için referans standart, ameliyat edilenlerde patoloji sonucu; ameliyat edilmeyenlerde 10 günlük klinik izlem sonucu apendisit olup olmama yönünde koyulan son tanı alındı. Birincil sonlanım, DD-NEBT' nin tanısal doğruluğunun SD-CEBT' ye göre non-inferior olup olmadığıydı; önceden belirlenmiş non-inferiority marjı (Δ) −10 yüzde puan olarak kabul edildi. Duyarlılık, özgüllük ve doğruluk %95 GA ile hesaplandı. İkincil sonlanımlar arasında negatif apendektomi oranı ve radyasyon maruziyeti (DLP [mGy·cm] miktarları karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda son analiz aşamasında DD-NEBT (n=80) ve SD-CEBT (n=116) olmak üzere toplam 196 hasta alındı. Duyarlılık her iki kolda %100 (FN=0) idi. Özgüllük DD-NEBT %95,9, SD-CEBT %87,2 (Fisher p=0,155). Doğruluk %97,5 vs %94,8; fark +%2,7 puan (%95 GA −%6,3 ile +%10,1) olarak hesaplandı ve non-inferiority koşulu sağlandı. Maruz kalınan radyasyon DD-NEBT lehine belirgin daha düşüktü (yaklaşık etkin doz medyan 4,82 & 11,28 mSv; DLP medyan 283,81 & 664,07 mGy·cm (p<0,001). Sonuç: DD-NEBT, SD-CEBT' ye kıyasla kontrast madde verilmediği için kontrasta bağlı gelişebilecek risklerden kaçınıldığı gibi radyasyon maruziyetini anlamlı ölçüde azaltmakta ve üstelik tanısal performansını korumaktadır. Bu bulgularımıza göre apendisit şüphesi ile tomografi çekilmesi gereken hastalarda DD-NEBT güvenle kullanılabilir.