The Mediating Effect of Workaholism on the Effect of Digital Leadership on Job Satisfaction

Abstract

Dijitalleşmenin hızla ilerlediği günümüzde liderlik yaklaşımlarının yeniden tanımlanması gerekmektedir; dijital liderlik, teknolojiyi stratejik olarak kullanan, yeniliği teşvik eden ve çalışan deneyimini dönüştüren bir liderlik biçimi olarak önem kazanmıştır. Bu bağlamda yapılan çalışmada, dijital liderliğin çalışanların işkoliklik düzeylerini nasıl etkilediği ve bu etkinin iş tatmini üzerindeki yansımaları analiz edilmiştir. Araştırma, 272 beyaz yakalı KOBİ çalışanından elde edilen verilerle yürütülmüştür. Yapısal eşitlik modellemesi ile test edilen hipotezler sonucunda; dijital liderliğin işkoliklik üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkiye sahip olduğu, işkoliğin iş tatmini üzerinde düşük düzeyde pozitif bir etkiye sahip olduğu ve işkoliğin dijital liderliğin iş tatmini üzerindeki etkisinde kısmi aracılık rolü oynadığı bulunmuştur. Ayrıca, dijital liderliğin iş tatmini üzerinde doğrudan anlamlı bir etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmanın benzersiz yönü, dijital liderlik ile iş tatmini arasındaki ilişkiyi bireysel bir değişken olan işkoliklik üzerinden incelemesi ve modeli Türkiye’de KOBİ çalışanları örneğinde test etmesidir. Bulgular, dijital liderliğin örgütsel davranışlar üzerindeki çok boyutlu etkilerini ortaya koymakta ve dijitalleştirilmiş iş ortamlarındaki liderlik uygulamalarının yalnızca teknolojik değil aynı zamanda insan odaklı stratejilerle de desteklenmesi gerektiğini belirtmektedir. Bu bağlamda, araştırma hem literatüre teorik bir katkı sağlamakta hem de uygulayıcılar için bir referans görevi görmektedir.In today’s world where digitalization is advancing rapidly, leadership approaches need to be redefined; digital leadership has gained importance as a form of leadership that uses technology strategically, encourages innovation and transforms employee experience. In this context, the study analyzed how digital leadership affects employees’ workaholism levels and the reflections of this effect on job satisfaction. The research was conducted with data obtained from 272 white-collar SME employees. As a result of the hypotheses tested with structural equation modeling; it was found that digital leadership has a significant and positive effect on workaholism, workaholism has a modest positive effect on job satisfaction and workaholism plays a partial mediating role in the effect of digital leadership on job satisfaction. It was also determined that digital leadership has a direct significant effect on job satisfaction. The unique aspect of this study is that it examines the relationship between digital leadership and job satisfaction through workaholism, an individual variable, and tests the model in a sample of SME employees in Turkiye. The findings reveal the multidimensional effects of digital leadership on organizational behaviors and indicate that leadership practices in digitalized business environments should be supported not only by technological but also by human-oriented strategies. In this context, the research both makes a theoretical contribution to literature and serves as a reference for practitioners.