Kur’an’ın Tefsir ve Tercümesinde Bağlamın Rolü

Abstract

Kur’an’ın anlaşılması, yorumlanması ve başka bir dile çevrilmesi hususunda bağlam çokönemli bir rol oynamaktadır. Fakat Kur’an’ın İngilizce tercümelerinde bu konu yeterincedikkate alınmamaktadır. Aynı durum Arapça yazılmış bazı tefsirler için de geçerlidir. Bununla birlikte klasik dönemdeki bazı tefsir alimleri bağlamın tespitine özen göstermişlerdir. Bağlama yeterince dikkat edilmediği zaman doğru anlama ulaşmak zordur. Bağlamderken hem metin bağlamı hem de durum bağlamı kastedilmektedir. Bu iki durum daanlamı etkilemektedir. Belirli âyetleri çevreleyen bağlamın öneminin farkına daha fazlavarmak, sûrelerin yapısal anlamda karmakarışık olduğu yahut Kur’an’ın mantıksız ifadeler ve tarihi hatalar barındırdığı, Kur’an’daki kafiyeli söyleyişin sadece süs için olduğu veMekkî sûrelerin kâhinlerin seciʿli konuşmalarının bir taklidi olduğu şeklindeki herhangibir algıya karşı çıkıp onu düzeltmektedir. Kur’an’ın tefsir ve tercümesiyle ilgilenen herkesin gerek metin bağlamı gerekse durum bağlamı şeklindeki bağlamı sıkı bir şekilde akıldatutmaları gerekmektedir.The context plays a very important role in understanding, interpreting and translating the Qur'an into another language. But, this issue is not taken into account in the English translations of the Qur'an. The same is true for some commentaries written in Arabic. However, some scholars in the classical period have paid attention to the determination of the context. It is difficult to reach a correct understanding when context is not sufficiently taken into account. By context, it is meant both the textual context and the context of the situation. These two conditions affect the meaning. Greater awareness of the importance of the context that frames specific verses counters and corrects any perceptions that suras are chaotic in construction, or that the Qur’an makes illogical statements or historical inaccuracies, that Qur’anic rhyme is merely for embellishment, and that the Meccan suras are an imitation of sajʿal-kuhhān (soothsayer’s rhetoric). It is essential for all involved in the interpretation and translation of the Qur’an to keep the siyāq, whether siyāq al-naṣṣ or siyāq al-mawqif, firmly in mind.