Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Okul Öncesi Çocukların Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Sosyal Becerilerini Geliştirmek İçin İşbirlikçi Bir Fiziksel Aktivite Müdahalesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı, işbirlikçi fiziksel aktivitelerin otizm spektrum bozukluğu (OSB) olan okul öncesi çocukların fiziksel aktivite (FA) düzeyi ve sosyal becerileri üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesidir. Çalışmada, nicel ve nitel aşamalar- dan oluşan açıklayıcı karma yöntem tasarımı kullanılmıştır. Çalışmaya toplam 24 okul öncesi çocuk (12 OSB olan çocuk ve 12 tipik gelişim gösteren (TGG) çocuk) katılmıştır. Çocuklar rastgele bir deney grubu (OSB olan çocuklar n = 6; TGG çocuklar n = 6) ve bir kontrol grubuna (OSB olan çocuklar n = 6; TGG çocuklar n = 6) atanmıştır. Deney grubundaki ço- cuklar 6 hafta boyunca işbirlikçi FA’lara katılmıştır. İşbirlikçi FA’lar; ısınma, OSB olan bir çocuk ve TGG olan bir çocuğun grup oluşturması, grup görevi tamamlama ve soğuma gibi aşamalardan oluşmuştur. Veriler; Kişisel Bilgi Formu, Ser- best Zaman Egzersiz Anketi, Sosyal Beceri Değerlendirme Ölçeği ve Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılarak toplanmıştır. İşbirlikçi FA’lar sonrası, deney grubundaki OSB olan çocukların FA düzeyinde (F= 15.163, p < .05, Ƞ² = .603) ve sosyal becerilerinde (F= 10.213, p < .05, Ƞ² = .505) anlamlı bir artış olduğu gözlenmiştir. Ebeveynler, OSB olan çocuk- larının FA düzeyi ve sosyal becerilerini geliştirmek için işbirlikçi FA'ların yararlı bir müdahale olduğunu bildirmişlerdir.The aim of this study was to evaluate the effects of cooperative physical activities on the physical activity level and social skills of preschool children with autism spectrum disorder. This study used the explanatory mixed-method design consisting of quantitative and qualitative stages. A total of 24 preschool children (12 children with autism spectrum disorder and 12 typically developing children) participated in the study. Children were randomly assigned to an experimental group (child with autism spectrum disorder n = 6; typically developing child n = 6) and a control group(child with autism spectrum disorder n = 6; typically developing child n = 6). Children in the experimental group participated in cooperative physical activities for 6 weeks. The cooperative physical activities consisted of stages such as a general warm-up, a child with autism spectrum disorder and a typically developing child forming a group, group task completion, and a general cool-down. Data were collected using the Personal Information Form, Leisure Time Exercise Questionnaire, Social Skills Assessment Scale and Semi-Structured Interview Form. After cooperative physical activities, a significant increase was observed in the physical activity level (F = 15.163, p < .05, Ƞ² = .603) and social skills (F = 10.213, p < .05, Ƞ² = .505) of the children with autism spectrum disorder in the experimental group. Parents reported that cooperative physical activities were a useful intervention to improve the physical activity level and social skills of children with autism spectrum disorder.