Özel Eğitimde Dijital Öyküler Kursunun Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisine Etkisi: Sınıf Öğretmeni Adayları Örneği

Abstract

Bu çalışmanın amacı; sınıf öğretmeni adaylarına özel eğitimde dijital öyküler konusunda verilen kursun adayların teknolojik pedagojik alan bilgilerine olan etkisini araştırmaktır. Çalışmada karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye'nin farklı bölgelerinden 3. ve 4. sınıfa devam etmekte olan 20 sınıf öğretmeni adayı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak teknolojik pedagojik içerik bilgisi ölçeği, dijital hikâyeler için dereceli değerlendirme ölçeği ve anket sorularından yararlanılmıştır. Teknolojik pedagojik içerik bilgisi ölçeği verileri SPSS 18.0 istatistik programı kullanılarak t-testi ile analiz edilmiştir. Dijital hikâyeler için dereceli değerlendirme ölçeği araştırma ekibinde olan akademisyenler tarafından puanlanmıştır. Anket sorularının analizinde ise içerik analizinden yararlanılmıştır. Dijital öykülerin hazırlanacağı ders Fen Bilimleri dersi öğretim programı 3. ve 4. sınıf kazanımlarından seçilmiştir. Araştırma sonucunda; öğretmen adaylarının özel eğitimde dijital öyküler konusunda aldıkları eğitimin sınıf öğretmeni adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgilerinin gelişimine anlamlı etkide bulunduğu sonucuna varılmıştır (p<0,05). Sınıf öğretmeni adaylarına verilen kurs sonucunda genellikle son testte artış görülmüştür. Özellikle Teknolojik İçerik Bilgisi (TİB), Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgisi (TPİB) ve Teknolojik Pedagojik Bilgi (TPB) boyutlarında anlamlı bir etkinin olduğu anlaşılmıştır. En az artış ise İçerik Bilgisi (İB) boyutunda olmuştur. Kurstaki eğitimde özel eğitim hakkında bilgilendirme yapılıp çeşitli web 2.0 araçlarından uygulama yaptırılması adayların teknolojik, pedagojik ve alan bilgilerini geliştirmiştir. Sınıf öğretmeni adaylarının teknoloji hakkında bilgi sahibi olup özel eğitimde hiç çalışmamış olmaları onları yetersizliğe sürüklemiştir. Kursta verilen eğitim sayesinde öğretmen adayları teknolojik becerilerini geliştirmiş ve TPAB düzeylerinin her birini geliştirme fırsatı bulmuştur. Eğitimde yer alan akademisyenlerin dönütleri ve bilgilendirilmeleri sayesinde özel eğitimde kullanılabilecek öyküler ortaya çıkmıştır. Bundan sonra yapılacak olan çalışmalarda özel eğitime ihtiyaç duyan farklı tanı grubunda yer alan öğrenciler için adaylara çeşitli dersler üzerinden bireysel olarak dijital öyküler hazırlatılabilir, öğrencilerin de dijital öykü hazırlamaları sağlanabilir ve sınıf öğretmeni adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgileri üzerine gelişimleri incelenebilir.The purpose of this study is to investigate the effects of a course on digital stories in special education given to primary school teacher candidates on their technological pedagogical content knowledge. Mixed method was used in the study. A scale/test to be used to determine technological pedagogical content knowledge, A graduated evaluation scale for digital storie, and survey questions were used as data collection tools. Technological pedagogical content knowledge scale data were analyzed with t-test using SPSS 18.0 statistical program. The graded evaluation scale for digital stories was scored by academics in the research team, and the answers to the survey questions were tabulated. The sample of the research consisted of 20 primary school teacher candidates attending the 3rd and 4th grades from different regions of Turkey. The course in which the digital stories will be prepared was chosen from the 3rd and 4th grade Science learning achievements. The research concluded that training prospective teachers in digital storytelling for special education significantly contributed to the development of primary school teacher candidates' technological pedagogical content knowledge (TPACK) (p<0.05). As a result of the course given to primary school teacher candidates, an increase was generally observed in the post-test. It was understood that there was a significant effect especially in the Technological Content Knowledge (TCK), Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) and Technological Pedagogical Knowledge (TPK) dimensions. The least increase was in the Content Knowledge (CI) dimension. Providing information about special education and implementing various web 2.0 tools contributed to enhancing candidates' technological, pedagogical, and content knowledge. Despite candidates' existing technological knowledge, lack of experience in special education highlighted their shortcomings. Thanks to the training, candidates improved their skills in the technological environment and had the opportunity to enhance each level of their TPACK. Valuable feedback and information provided by the academics involved in the training led to the creation of excellent stories suitable for special education. In future studies, candidates could individually prepare digital stories across various courses for students with different diagnostic needs in special education, and the development of primary school teacher candidates' technological pedagogical content knowledge could be further examined.