Fen Bilimleri Öğretmenlerinin 21. Yüzyıl Becerileri Özyeterlik Algıları ile Öğretme Stilleri Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Abstract

The aim of this study is to investigate the relationship between science teachers' perceptions of self-efficacy towards 21st century skills and their teaching styles. The survey model was used in the research. The research sample consisted of 140 science teachers working in public and private secondary schools and science and art centers affiliated with the MoNE. 21st Century Skills Self-Efficacy Perception Scale and Grasha - Reichmann Teaching Style Scale were used as data collection tools. The data were interpreted using descriptive statistics, independent groups t-test, one-factor analysis of variance (ANOVA) and regression analysis. Data showed that science teachers' perceptions of 21st century skills efficacy were above average, and they considered themselves most efficacious in information, media and technology skills in the sub-dimensions of 21st century skills. It was determined that gender, years of service and school type had a significant effect on science teachers' perception of 21st century skills efficacy. Although participation in the process of conducting a scientific project did not have a significant effect on the perception of 21st century skills competence, it is seen that they made a significant difference in the 21st century skills sub-dimensions. In the study, it was determined that science teachers primarily used facilitators, followed by personal and expert teaching styles.Bu çalışmanın amacı; fen bilimleri öğretmenlerinin 21. yy becerilerine yönelik özyeterlik algıları ile öğretme stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma örneklemini, MEB’e bağlı resmi ve özel ortaokullar ile bilim-sanat merkezlerinde görev yapan 140 fen bilimleri öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak; 21. Yüzyıl Becerileri Özyeterlik Algısı Ölçeği ile Grasha - Reichmann Öğretme Stili Ölçeği kullanılmıştır. Veriler betimsel istatistik, bağımsız gruplar t testi, tek faktörlü varyans analizi (ANOVA) ve regresyon analizi yapılarak yorumlanmıştır. Sonuçlar, fen bilimleri öğretmenlerinin 21. yy becerileri özyeterlik algılarının ortalamanın üzerinde olduğunu ve 21. yy becerileri alt boyutlarında kendilerini en çok bilgi, medya ve teknoloji becerilerinde yeterli gördüklerini göstermektedir. Cinsiyet, hizmet yılı ve okul türü değişkenleri 21. yy becerileri özyeterlik algısı üzerinde anlamlı bir farka sahiptir. Bilimsel bir proje yürütme sürecine katılım 21. yy becerileri özyeterlik algısı üzerinde anlamlı bir etki oluşturmasa da alt boyutlarda anlamlı düzeyde fark yaratmıştır. Araştırmada öğretmenlerin öncelikli olarak rehber, ardından kişisel ve bilgi aktarıcı öğretme stillerini kullandıkları tespit edilmiştir.