Birey Merkezli Terapiye Dayalı Bir Psiko-Eğitimprogramı Akademik Erteleme Davranışı Üzerinde NeKadar Etkili? Bir Değerlendirme Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı, birey merkezli terapiye dayalı olarak geliştirilen akademik erteleme davranışıyla baş etme psiko-eğitim programının, üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarına etkisini ve bu etkinin kalıcılığını araştırmaktır. Bu programda akademik erteleme davranışı gösteren 24 öğrenci ile çalışılmıştır. Gün ve saati uygun olan 12 öğrenci deney grubu olarak eğitim programına alınmıştır. Psiko-eğitim programının etkililiğini sınamak için 12 öğrenci de kontrol grubuna atanmıştır. Katılımcılar belirlendikten sonra her biri ortalama 120 dakika süren 8 oturumluk psiko-eğitim programı hazırlanmıştır. Ölçme aracı aynı veri grubuna üç defa uygulandığından karışık desenler için iki faktörlü anova analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışının bir problem olduğu görülmüştür. Eğitimi alan grubun erteleme puanlarının düştüğü gözlenirken eğitime katılmayan grubun puanlarda herhangi bir değişim olmamıştır. Deney grubu için izleme çalışmasının sonuçlarına bakıldığında öntest puanlarından anlamlı derecede farklılaştığı ve ön test puanları arasında anlamlı bir fark oluşmadığı belirlenmiştir.The aim of this study is to decrease the academic procrastination tendency of universitystudents and develop a psycho-education program to cope with academic pocrastination behavior. 12available students demonstrating academic procrastination behavior were included in the trainingprogram. Also, 12 students were included in the study as a control group to test the effectiveness of thepsycho-education program. After the participants were identified, an 8-session psycho-educationprogram was prepared, each of which lasted around 120 minutes. As the measuring tool was applied tothe same data group three times, two-factor anova analysis was performed for mixed design. As a result,academic procrastination behavior in university students has been identified as a problem. In the groupthat participated in the psycho-education program, academic procrastination scores decreased, but therewas no change in the scores of the groups that did not participate in the program. When the results of thefollow-up study were examined, it was found that there was no significant difference between the pre test score and the final test scores