Al-Safadī’s Approach to the Method of the Interpreting the Qur’ān Wıth the Qur’ān

Abstract

The Qur’ān has been systematically interpreted since the early times and its interpretation process (tafsīr) isstill continuing. One of the most important aspects of the tafsīr is the use of the right bases to reach the correctmeaning. For this reason, one of the methods taken into consideration in the science of tafsīr is theinterpreting the Qur’ān with the Qur’ān itself. Today, this method is discussed as one of the tafsīr procedureissues and Ibn Taymiyyah is emphasized in determining the phenomenon. However, the same method alsostands out in the tafsīr of his contemporary al-Safadī called Kashf al-asrār wa hatqu’l-astār and is appliedsystematically. In his tafsīr, al-Safadī made statements about the absolute clarification that the verses in needof declaration were explained in the Qur’ān and gave few places to the narratives. Because of these, the rulehas a special importance in his tafsīr. In this study, al-Safadī’s explanations about the method, whether it isof absolute nature, the application styles of it had been examined and had been evaluated. First of all, theexplanations of other commentators about the existence of the method in the tafsīrs before him had beendetermined in order to see better the position of al-Safadī in this respect against other commentators.Therefore, it had been aimed to contribute to the discussions by putting forward al-Safadī’s views on thesubject.Kur’an erken dönemlerden itibaren sistematik olarak tefsir edilmiş olup onun tefsir süreci halihazırda devametmektedir. Tefsir sürecinin en önemli yönlerinden biri doğru anlama ulaşabilmek için doğru esaslarınkullanılmasıdır. Bu sebeple tefsir ilminde dikkate alınan yöntemlerden biri de Kur’an’ın Kur’an’la tefsiredilmesidir. Bu yöntem günümüzde tefsir usulü meselelerinden biri olarak tartışılmakta ve onun belirlenmesikonusunda İbn Teymiyye ön plana çıkarılmaktadır. Ancak yöntem onun çağdaşı Safedî’nin Keşfu’l-esrâr vehetkü’l-estâr adlı tefsirinde de öne çıkmakta ve sistematik olarak uygulanmaktadır. Safedî, tefsirinde, beyanamuhtaç olan âyetlerin Kur’an’da açıklandığına dair mutlaklık içeren ifadeler serdetmekte ve rivayetlere çokaz yer vermektedir. Bu sebeplerden dolayı onun tefsirinde bu usul ayrı bir öneme sahiptir. Makalede iseSafedî’nin konuya yönelik açıklamaları, yöntemin mutlaklık içerip içermediği, tatbik ediliş tarzları incelenmişve değerlendirilmiştir. Öncelikle Safedî’nin bu hususta diğer müfessirler karşısındaki konumunu daha iyigörebilmek için onun öncesindeki tefsirlerde yöntemin varlığına dair diğer müfessirlerin açıklamaları tespitedilmiştir. Haliyle Safedî’nin konu hakkındaki görüşleri ortaya konarak mezkûr tartışmalara katkı sağlamakamaçlanmıştır.