Partner Tarafından Önemsenme Algısı Ölçeği: Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Mattering is defined as the psychological tendency to evaluate the self as significant to specific others (Marshall, 2001). This phenomenon, which is known to be critical for mental health, is also important in the context of romantic relationships. Mattering to romantic partners affects both individual well-being and the course of the relationship. The main purpose of this study is to adapt the Mattering to Romantic Others Questionnaire, which assesses the perception of mattering to romantic partners in their current relationships, into Turkish. The study group consisted of a total of 438 people (female=330, male=108, mean age =28.21, ±7.46), 216 unmarried and 222 married. The data of the study were collected with personal information form, the Mattering to Romantic Others Questionnaire, the Relationship Assessment Scale (Curun, 2001), and the Self-Disclosure to Romantic Partner Scale (Özdemir & Yazıcı, 2024). The analyses were carried out with SPSS 27.0 and AMOS 20.0 package programmes and descriptive statistics, Pearson Product Moment Correlation Coefficient (PMCCC), Confirmatory Factor Analysis (CFA), McDonald’s omega and Cronbach's alpha internal consistency coefficients, split-half, and independent t-test techniques were used. As a result of CFA, it was determined that the model fit the data good in both unmarried (χ2/df =1.55, GFI=.91, CFI=.95, TLI=.95, RMSEA=.05, SRMR=.04) and married (χ2/df =2.40, GFI=.87, CFI=.93, TLI=.91, RMSEA=.07, SRMR=.05) groups. Cronbach's alpha reliability coefficient was .87 in the unmarried group and .93 in the married group. In addition, there was a high significant positive relationship between the interventions conducted at two-week intervals (r=.79, pÖnemsenme, kişinin kendini belirli birileri için önemli olarak algılamasına dönük psikolojik eğilim şeklinde tanımlamaktadır (Marshall, 2001). Ruh sağlığı için kritik olduğu bilinen bu olgu, romantik ilişki bağlamında da önem arz etmektedir. Partnerler tarafından önemsenme hem kişisel refahı hem de ilişkinin seyrini etkilemektedir. Bu araştırmanın temel amacı bireylerin hâlihazırdaki ilişkilerinde, romantik partnerleri tarafından ne derece önemsendiklerine dönük algıyı değerlendiren Partner Tarafından Önemsenme Algısı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanmasıdır. Araştırma grubu 216 bekâr ve 222 evli olmak üzere toplam 438 kişiden (kadın=330, erkek=108, yaş ort.=28.21, ±7.46) oluşmaktadır. Araştırmanın verileri kişisel bilgi formu, Partner Tarafından Önemsenme Algısı Ölçeği, İlişki Doyumu Ölçeği (Curun, 2001) ve Romantik Partnere Kendini Açma Ölçeği (Özdemir ve Yazıcı, 2024) ile toplanmıştır. Analizler SPSS 27.0 ve AMOS 20.0 paket programları ile gerçekleştirilmiştir ve tanımlayıcı istatistik, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı (PMÇKK), Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA), McDonald’s omega ve Cronbach alfa iç tutarlık katsayıları, testi yarıya bölme ve bağımsız t testi tekniklerinden yararlanılmıştır. DFA sonucunda hem bekâr (χ2/sd =1.55, GFI=.91, CFI=.95, TLI=.95, RMSEA=.05, SRMR=.04) hem de evli (χ2/sd =2.40, GFI=.87, CFI=.93, TLI=.91, RMSEA=.07, SRMR=.05) grupta modelin veriye iyi uyum gösterdiği tespit edilmiştir. Cronbach alfa güvenirlik katsayının bekâr grupta .87, evli grupta ise .93 olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, iki hafta ara ile yapılan uygulamalar arasında pozitif yönde yüksek düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (r=.79, p<.001). Sonuç olarak, Türkçeye uyarlanan Partner Tarafından Önemsenme Algısı Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin gelecek araştırmalar için önemli olduğu, partner tarafından önemsenme algısı ile romantik ilişki dinamikleri arasındaki ilişkilerin ve ruh sağlığı ile ilgili değişkenlerin derinlemesine araştırılmasına olanak sağlayacağı düşünülmektedir.