Belirsizliğe Tahammülsüzlüğün Açıklanmasında Benmerkezcilik ve Duygusal Zekânın Rolü Nedir?

Abstract

Uncertainty is an important situation frequently encountered in today's rapidly changing world. It is crucial for individuals to examine the variables that may be related to the emotion, thought and behavioral dimensions of uncertainty in order to be able to respond uncertain situations in a healthy way. In this regard, this study probes into the concepts of egocentric thinking and emotional intelligence, which are important variables in both making sense of the environment and reacting. The present study aims to determine the role of egocentrism and emotional intelligence in the intolerance of uncertainty. This research was carried out using the correlational method. 360 (Female= 225, 62.5%, Male= 135, 37.5%) adults were recruited for the study. The average age of the participants is 23.66 (SD= 8.02). Personal Information Form, Intolerance of Uncertainty Scale, Egocentrism Scale and Trait Emotional Intelligence Questionnaire–Short Form were used for data collection. Pearson Product Moment Correlation Coefficient and Multiple Linear Regression techniques were utilized in the analysis of the data. The results of the study revealed that egocentrism and emotional intelligence variables predicted 33% of the participants' intolerance of uncertainty. Emotional intelligence and egocentrism variables were both found to contribute to the model as significant predictors of intolerance to uncertainty. Put differently, while the statistical effect of egocentrism on intolerance to uncertainty is positive, the effect of emotional intelligence is negative. Findings also indicate that intolerance to uncertainty increases as egocentrism increases, and intolerance to uncertainty decreases as emotional intelligence increases. In conclusion, the evidence from this study suggests that individuals with high emotional intelligence and who do not think egocentrically are more successful in tolerating uncertainty.Günümüzün hızla değişen yapısında belirsizlik sıklıkla karşılaşılan önemli bir durumdur. Bireylerin belirsizliğe sağlıklı tepkilerde bulunabilmesi adına belirsizliğin duygu, düşünce ve davranışsal boyutları ile ilgili değişkenlerin incelenmesi anlamlı görülmektedir. Bu kapsamda, bireylerin hem çevreyi anlamlandırmasında hem de tepkide bulunmasında önemli değişkenler olan benmerkezci düşünme ve duygusal zekâ kavramları ele alınmıştır. Araştırmanın amacı yetişkinlerde belirsizliğe tahammülsüzlüğün açıklanmasında benmerkezcilik ve duygusal zekânın rolünün incelenmesidir. Bu araştırma ilişkisel yöntem kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 360 (Kadın= 225, %62.5, Erkek= 135, %37.5) birey oluşturmaktadır. Katılımcıların yaş ortalaması 23.66 (Ss= 8.02) dır. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği, Benmerkezcilik Ölçeği ve Duygusal Zekâ Özelliği Ölçeği- Kısa Formu kullanılmıştır. Veri analizinde Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçları benmerkezcilik ve duygusal zekâ değişkenlerinin katılımcıların belirsizliğe tahammülsüzlük düzeylerini %33 oranında açıkladığını göstermiştir. Duygusal zekâ ve benmerkezcilik değişkenlerinin ikisinin de belirsizliğe tahammülsüzlüğü açıklamada anlamlı yordayıcılar olarak modele katkı sağladığı bulunmuştur. Bu çalışmanın bulgularına göre benmerkezciliğin belirsizliğe tahammülsüzlük üzerindeki istatistiksel etkisi pozitif yönde iken duygusal zekânın etkisi negatif yöndedir. Buna göre, benmerkezcilik arttıkça belirsizliğe tahammülsüzlüğün de arttığı, duygusal zekâ attıkça ise belirsizliğe tahammülsüzlüğün azaldığı ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, duygusal zekâsı yüksek olan ve benmerkezci düşünmeyen bireylerin belirsizliğe tahammül etmede daha başarılı oldukları söylenebilir.