Birleştirme II Tekniğinin Yaşam Becerileri Gelişimine Etkisi

Abstract

Bu çalışmada, Birleştirme II tekniğinin ortaokul 5. Sınıf öğrencilerinin yaşam becerileri üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 34 ortaokul 5. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak, yaşam becerileri ölçeği geliştirilmiş ve bu ölçekten faydalanılarak yaşam becerileri gözlem formu hazırlanmıştır. Ayrıca, öğrencilerin kendilerini yaşam becerileri açısından değerlendirmesi için öz-değerlendirme formları kullanılarak yaşam becerileri gözlem formu verileri desteklenmeye çalışılmıştır. Uygulama sırasında sınıfa kamera yerleştirilerek başarı seviyeleri bakımından 3 üst seviye, 3 orta seviye ve 3 alt seviye öğrenci olmak üzere 9 öğrencinin yaşam becerileri gelişimi derinlemesine incelenmiştir. Verilerin analizinde, gözlem formunun nicel verileri frekanslandırılmış, öz- değerlendirme formunun nitel verileri ise betimsel analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, iletişim ve takım çalışması becerilerindeki gelişme ve öğrenci seviyeleri arasında bir ilişki bulunmazken bu becerilerde her öğrenci seviyesinde iyileşme sağlandığı belirlenmiştir. Karar verme becerisinde ise, orta ve alt seviyedeki öğrencilerde gelişim sağladığı görülmüştür. Liderlik becerisinde, başarı seviyesi ile beceri düzeyi arasında bağıntı bulunmuştur. Başarı seviyesi yüksekse liderlik beceri de daha gelişmiştir. Bu bağlamda, üst ve orta seviye öğrencileri başlangıçta da iyi ortalamaya sahip olduklarından liderlik becerilerinde fark edilir bir gelişme yaşanmasa da, tekniğin alt seviye öğrencilerde liderlik becerilerini geliştirdiği ortaya çıkarılmıştır. Öz-değerlendirme bulguları sayesinde becerilerdeki gelişimlerin yönü yorumlanmış ve elde edilen temaların yaşam becerilerin alt boyutlarına eklenmesi önerilmiştir.In this study, it was aimed to evaluate the effect of Jigsaw II technique on the life skills of 5th grade students. The sample of the study consists of 34 middle school 5th grade students. Life skills scale was developed as a data collection tool, and life skills observation form was prepared by using this scale. In addition, self-evaluation forms were used in order to assess themselves in terms of life skills and were used to support life skills observation form data. During the application, cameras were placed in the classroom, and the life skills development of 9 students including 3 upper students, 3 intermediate students and 3 lower students selected in terms of success levels were examined in depth. In the analysis of the data, the quantitative data of the observation form was frequencyized and the qualitative data of the self-evaluation form was analyzed using descriptive analysis technique. As a result of the study, there was no relationship between the development of communication and teamwork skills and student levels, but it was found that these skills improved at each student level. In decision-making skills, it was seen that it provided improvement in middle and lower level students. In leadership skill, there was a correlation between achievement level and skill level. If the level of success is high, leadership skills are more developed. In this context, while there was no noticeable improvement in leadership skills since upper and middle level students had a good average at the beginning, it was found out that the technique improved leadership skills in lower level students. With the help of self-evaluation findings, the direction of the development of skills was interpreted and it was suggested to add the themes to the sub-dimensions of life skills.