Genel İyi Oluşun Yordayıcıları Olarak Bağlanma Stilleri, Duygu Düzenleme ve Öz Şefkat

Abstract

This research was carried out to examine the relationships between university students' general well-being levels and attachment style, emotion regulation skills and self-compassion levels, and to determine the predictive power of attachment styles, emotion regulation and self-compassion variables. In the study, the differences in the level of well-being in terms of gender, educational status of parents and perceived income level were examined. The sample of the research consists of 815 undergraduate students continuing their education at a state university in Erzurum in the 2020-2021 academic year. Personal Information Form, General Well-Being Scale Short Form, Three-Dimensional Attachment Styles Scale, Emotion Regulation Scale and Self-Compassion Scale were applied to the participants, prepared by the researcher. In the analysis of the data, independent groups t-test, Multiple Linear Regression, Pearson Product Moments Coefficient an done-way ANOVA analysis techniques were used. Research findings revealed that there is a positive relationship between well-being and secure and avoidant attachment styles. It was found that there is a negative relationship between anxious attachment style and well-being. In addition, a positive relationship between well-being and reappraisal, which is one of the emotion regulation strategies, was found whereas no significant relationship was found between the suppression strategy and well-being. Additionally, it was found that the well-being levels of the participators with high self-compassion levels were higher than those with low self-compassion levels. Finally, it was examined whether the level of well-being differed according to variously demographic features such as gender, education level of parents and perceived income status, and it was found that the variables of parents' education level and income status caused a significant difference on the well-being level. The results were discussed in the context of the literature and advices were made in line with this researches results obtained. Keywords: General Well-Being, Attachment Styles, Emotion Regulation, Self CompassionBu araştırma, üniversite öğrencilerinin genel iyi oluşları ve bağlanma stili, duygusal düzenleme becerisi ile öz şefkat düzeyi arasındaki ilişkilerin incelenerek bağlanma stilleri, duygu düzenleme ve öz şefkat değişkenlerinin iyi oluşu yordama gücünün belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada iyi oluş düzeyinin cinsiyete, ebeveynlerin eğitim durumuna ve algılanan gelir düzeyine göre farklılıkları incelenmiştir. Araştırmanın örneklemini 2020-2021 eğitim öğretim yılında Erzurum ilinde devlet üniversitesinde eğitimine devam etmekte olan 815 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcılara araştırmacının hazırlamış olduğu Kişisel Bilgi Formu, Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu, Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği, Duygu Düzenleme ve Öz Duyarlık Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizi aşamasında bağımsız gruplar için t testi, Çoklu Doğrusal Regresyon analizi, Pearson Momentler Çarpımı Katsayısı ve tek yönlü ANOVA tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular, güvenli ve kaçınan bağlanma ile iyi oluş düzeyi arasında kayda değer ilişki olup bu ilişkinin pozitif yönde olduğunu göstermiştir. İyi oluş ile kaygılı bağlanma arasındaki kayda değer ilişkinin ise negatif yönde olduğu saptanmıştır. Ayrıca duygu düzenleme stratejilerinden yeniden değerlendirme ile iyi oluş arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunurken bastırma stratejisi ile iyi oluş arasında istatistiksel olarak herhangi bir kayda değer ilişki tespit edilememiştir. Ek olarak, öz şefkat düzeyi yüksek olan katılımcıların iyi oluş düzeylerinin öz şefkat düzeyi düşük olanlara kıyasla daha yüksek olduğu bulunmuştur. Son olarak, iyi oluş düzeyinin cinsiyet, ebeveynlerin eğitim düzeyi ve algılanan gelir durumu gibi çeşitli demografik özelliklere dayalı olarak farklılaşma durumu incelenmiş ve ebeveynlerin eğitim düzeyi ile gelir durumu değişkenlerinin iyi oluş puanı üzerinde anlamlı farklılaşmaya yol açtığı saptanmıştır. Araştırmanın sonuçları kuramsal çerçevede tartışılmış ve ulaşılan sonuçlar doğrultusunda öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Genel İyi Oluş, Bağlanma Stilleri, Duygu Düzenleme, Öz Şefkat