Investigation of the Effect of the Fatigue Levels on Mental Resiliense and Decision-Making Skills in Badminton Players Aged 11-14

Abstract

This study was conducted to investigate the effect of fatigue levels on mental endurance and decision-making skills of 11-14 years old badminton players. According to the results of the literature review on the subject of our study, it was seen that the fatigue level of 11-14 year old badminton players has not been examined in terms of mental endurance and decision-making skills, so there is a gap in this field. In the first stage of this study, which we plan to address in order to overcome the deficiency in the literature, the 'Mental Toughness Inventory-SMTQ' (Sport Mental Toughness Questionnaire-SMTQ) made by Altıntaş will be used to measure the mental toughness skills of the athletes, and the Melbourne Decision Making Questionnaire (Melbourne Decision Making Questionnaire), originally developed by Mann et al. (1998), will be used to measure the decision-making skills, which Deniz (2004) adapted to Turkish and conducted a validity and reliability study. Shuttle Run Test was applied for aerobic fatigue measurement and Rast Test was applied for anaerobic fatigue measurement. The study included 23 volunteer middle school badminton players aged 11-14 years. A significant correlation was found between resting decision-making score and decision-making at anaerobic fatigue threshold (p<0.05). It was determined that decision making in resting conditions was higher than decision making at anaerobic fatigue threshold (p<0.05). There was a difference ( -1,34) in aerobic and anaerobic fatigue threshold at decision making level in resting conditions. There was a difference (2,60) in the anaerobic fatigue threshold of decision making in resting conditions. A statistical difference was also found between aerobic decision making level and anaerobic decision making level (p<0.05). Aerobic decision-making threshold was found to be higher than the decision-making level of anaerobic fatigue threshold. As a result of the study, training methods should be prepared that can increase not only the motor skills of the athletes but also their mental skills, make the right decisions under fatigue conditions and maximize the performance of the athletes.Bu çalışma, 11-14 yaş arasındaki badminton oyuncularının yorgunluk düzeylerinin mental dayanıklılık ve karar verme becerilerine olan etkisini araştırmak amacı ile yapılmıştır. Çalışmamıza konu olan alana yönelik yapılan literatür taraması sonuçlarına göre, 11-14 yaşındaki badminton oyuncularının yorgunluk düzeyinin mental dayanıklılık ve karar verme becerileri açısından incelenmediği, dolayısıyla bu alanda bir boşluk olduğu görülmüştür. Literatürdeki söz konusu eksikliğe yanıt aramak adına ele almayı planlanan bu çalışmanın ilk aşamasında sporcuların mental dayanıklılık beceri düzeylerini ölçmek için Altıntaş (2015) tarafından yapılan 'Zihinsel Dayanıklılık Envanteri-SZDÖ' (Sport Mental Toughness Questionnaire-SMTQ) ile Mann ve arkadaşlarının (1998), geliştirdiği ve Deniz'in (2004) Türkçeye uyarlayıp geçerlik ve güvenirliğini analiz ettiği 'Melbourne Karar Verme Ölçeği (Melbourne Decision Making Questionary)' kullanılmıştır. Aerobik yorgunluk ölçümü için Shuttle Run Testi ve anaerobik yorgunluk ölçümü için Rast Testi uygulanmıştır. Araştırmaya 11-14 yaşları arasında 23 gönüllü ortaokul düzeyinde badminton oyuncusu dahil edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre istirahat karar verme puanı ile anaerobik yorgunluk eşiğindeki karar verme ile skorları arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu tespit edildi (p<0,05). İstirahat şartlarındaki karar vermenin anaerobik yorgunluk eşiğindeki karar verme düzeylerinden daha iyi olduğu belirlenmiştir (p<0,05). İstirahat şartlarında karar verme düzeyinde aerobik ve anaerobik yorgunluk eşiğinde fark (p<-1,34) tespit edilmiştir. İstirahat şartlarında karar vermenin anaerobik yorgunluk eşiğinde fark (p<2,60) görülmüştür. Aerobik karar verme düzeyi ile anaerobik karar verme düzeyleri arasında da istatiksel fark bulunmuştur (p<0,05). Aerobik karar verme eşiğinin anaerobik yorgunluk eşiğinin karar verme düzeyinden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Yapılan çalışma neticesinde, yapılacak olan antrenman modelleriyle sporcuların sadece motor becerilerinin değil, zihinsel becerilerinin de arttırılabileceği, yorgunluk şartlarında doğru kararlar verebilecekleri sporcuların performanslarını en üst seviyeye ulaştırabilecek antrenman metotları hazırlanmalıdır.